Cultuur heeft straks ook prijs...

De cultuurraad Hoboken wenst alle sportlaureaten van 2015 van harte proficiat met hun puike prestaties. Maar heden zij, morgen wij.

Dit jaar zijn de cultuurmakers en cultuurverenigingen OOK aan zet. Wie wint een medaille in de triatlon literatuur met de disciplines poëzie, proza en essay? Wie laat zijn tegenstanders alle hoeken van de kamer zien met woordenworstelen? Wie is iedereen te snel af in de boetseermarathon, schildert iedereen op een hoopje of voelt zich als een vis in het water bij het spelen van het Forellenkwintet? Ga met ons op zoek naar de beste muzikant, toneelspeler, regisseur, stamboomklimmer enz. die Hoboken cultureel verrijkt en promoot.

Een prijs motiveert om verder te doen. Een na één geven onze verenigingen er de brui aan, enerzijds bij gebrek aan opvolging, anderzijds bij gebrek aan erkenning. Wij zijn ervan overtuigd dat er een verband is tussen beide. 

Nomineer dus tijdig jouw favoriet voor de cultuurprijs 2016. Noteer minutieus zijn, haar of hun prestaties en verzamel bewijsstukken. Iedereen mag nomineren, maar de individuele kandidaten moeten wel in Hoboken wonen, of er als vereniging hun zetel of lokaal hebben. 

Info: cultuurraad.hoboken@stad.antwerpen.be

Cultuurprijs 2016

Begin 2017 wil de Cultuurraad haar eigen cultuurprijs uitreiken aan de organisatie, vereniging, cultuurmaker die Hoboken in 2016 naar ongeziene culturele hoogten heeft gebracht.

Longlist 

Alle culturele prestaties van de verenigingen en individuen worden tijdens het lopende jaar opgelijst. Hierbij wordt gebruik gemaakt van flyers, affiches, meldingen, artikels enz. Aansluiting bij de cultuurraad is niet vereist. Het is dus belangrijk tijdig informatie te bezorgen.

Maar iedereen kan ons helpen door kandidaten te nomineren.

Wie verdient volgens U de titel van cultuurman/-vrouw van het jaar? Wie won een prijs met zijn/haar culturele prestatie? Welke activiteit verdient een pluim? Welke cultuurvereniging wist u het best te overtuigen van haar project?

Stuur een mail naar cultuurraad.hoboken@stad.antwerpen.be, zo mogelijk met de nodige bewijzen (flyers, affiches, programmabrochures) en argumentatie waarom u deze kandidaat nomineert.

Hieruit maakt een jury een eerste (ruime) selectie. Elke prestatie wordt grondig doorgelicht op originaliteit, bereik, diversiteit, samenwerkingsverbanden enz.

Het spreekt voor zich dat juryleden zijn uitgesloten van deelname.

Shortlist

Hiervoor wordt de Hobokenaar opnieuw ingeschakeld. Via diverse wegen (sociale media, mail, brief, formulier...) kan hij zijn stem uitbrengen. Zo wordt een 5-tal kandidaten geselecteerd en wordt een shortlist samengesteld.

En de winnaar is...

De verkiezing van de uiteindelijke winnaar is de verantwoordelijkheid van de jury.

Nutskasten - Advies

Aanleiding
· Nutskasten zijn noodzakelijke dingen
· Nutskasten zijn lelijk
· Hun inplanting is niet steeds met zin voor esthetiek gebeurd
· Ze zijn het geliefkoosde terrein voor vandalen en graffitispuiters
· recent werd een groot exemplaar aan de Lenaart de Landrelaan voorzien van stickers die refereren aan het verhaal van Nello en Patrasche.

Motivatie

Door nutskasten als beelddragers en infozuilen te gebruiken, kunnen zij het straatbeeld verfraaien en meteen ook bijdragen aan de ontsluiting van ons erfgoed. Behalve foto's kunnen ook teksten aangebracht worden.

Advies

Wij maakten een lijst met de situering van een 10 tal 'opvallende' exemplaren waarvoor reeds beeldmateriaal beschikbaar is. Op de grotere exemplaren kan beeld en tekst aangebracht worden. Wij denken hierbij niet enkel aan korte duidingteksten, maar eveneens aan fragmenten uit literaire teksten waar de plaats in vernoemd wordt.

Het spreekt voor zich dat deze lijst verre van volledig is.

Besluit
Wij hopen dat het bestuur gunstig gevolg geeft aan dit advies.

Bijlage

1. Hertog van Brabantlei ter hoogte van huisnummer 44

2. Antwerpsesteenweg ter hoogte van huisnummer 56 (dwars op voetpad)

3. Antwerpsesteenweg ter hoogte van huisnummer 70

4. Leopoldlei ter hoogte van huisnummer 19
5. Louisalei ter hoogte van huisnummer 37

6. d'Urselstraat plantsoen kerk 2 exemplaren

7. Heidestraat/Oudestraat (Delhaize) 3 kleinere exemplaren
8. Kioskplaats ter hoogte van Kapelstraat
9. Aartselaarstraat/Kloosterstraat plantsoen
10. Harold Rosherstraat (spoorwegovergang)
11. Schemerlandlaan/Scheldelei

GRAVENHOF - 30 jaar vechten in de schaduw van de politiek

Zaterdag opent het cultuur- en jeugdcentrum van Hoboken, kortweg Gravenhof, zijn deuren. Hiermee heeft Hoboken eindelijk waar het al lang recht op heeft: een cultuurcentrum. Eindelijk, want al van in de jaren '80 van vorige eeuw trachtte de Culturele Raad van Hoboken een eigen cultuurplek voor Hoboken te realiseren. Steevast kregen we tegenwind, zowel in de stad als in het district. De belangrijkste argumenten waren dat Hoboken er geen recht op had binnen de bestaande categorieën - wij besparen u de ingewikkelde regelgeving van die dagen -, dat het Cultureel Centrum De Kern in Wilrijk vlakbij was en tenslotte dat we niet moesten klagen vermits we al een boekerij hadden.

We hielden vol. Voor elk groot pand dat er vrij kwam in het district, dienden we een advies in bij de gemeenteraad. Jawel, die van 't stad. Bazar Agnes, De Kleine Winst, Cinema Agora, ze passeerden allemaal de revue. De "wijven" van de culturele raad van die dagen (intimi weten wie wij bedoelen) bezochten de locaties, en schreven rapporten.

Intussen werden door diezelfde culturele raad op diverse locaties allerhande culturele activiteiten georganiseerd: klassieke concerten, een Jazzfestival, een eenakterfestival, tentoonstellingen voor lokale kunstenaars, Open Monumentendag enz. Alle kosten van de evenementen werden uit eigen zak voorgeschoten en meestal pas vele maanden later terugbetaald. Er was samenwerking met de Muziekacademie met de theaterklas van Herbert Flack en met de Kunstacademie waar Jan Van Riet directeur was. Van cultuur- en andere antennes was nog geen sprake.

In 1999 kwam er geheel onverwacht nog een pand vrij. In het Gravenhof aan de Louisalei dat vanaf midden de jaren '80 dienst deed als politiekantoor,  was brand gesticht. De politie verhuisde. Jaren van leegstand waren het gevolg. Op een bepaald moment werd er zelfs op afbraak aangestuurd. Sommigen zagen dit immers als de uitgelezen plek voor een nieuw administratief centrum. Allerhande kwakkels over de bouwvalligheid van de oude directeurswoning werden de wereld ingestuurd. 

Met een ambtenaar van monumentenzorg slaagden we erin het pand te bezoeken en foto's te nemen. Zwarte muren en plafonds met brand- en waterschade dat wel, maar allerminst een bouwval. De elektriciteit werd afgesloten, de verwarming uitgezet (jawel) en enkele ramen gesloten. Ventilatie is goed, maar insijpelende regen is redelijk nefast. Een lijvig rapport - het zoveelste in de reeks - werd opgemaakt. 

Het Gravenhof bleef overeind maar de deuren bleven gesloten, tot in 2007 het locatieproject Casa Louisa er neerstreek. "Hoboken krijgt zijn eigen Roma", blokletterden de kranten. Enthousiasme bij de één, woede bij de ander. Enkele buurtbewoners vreesden in meer dan een opzicht overlast en namen juridische stappen. Een half jaar na de vliegende start, was het cultuurhuis alweer dicht. Tot nu dus.

En de rol van de cultuurraad in dit nieuwe verhaal? Zelf activiteiten organiseren is er niet meer bij. Maar de adviesraad heeft vier afgevaardigden  in de Raad van bestuur van de VZW Lokaal cultuurbeleid, zeg maar het bestuursorgaan van het Gravenhof. Daarenboven moet het bestuur van de cultuurraad advies geven over de jaarlijkse actieplannen en de werkingsverslagen van de cultuurwerking.

Doorwegen doet onze stem niet. Maar we laten ze wel horen. Onze adviezen zijn niet bindend. Toch zullen wij onze opdracht blijven vervullen, streng maar rechtvaardig, nog steeds in de schaduw van de politiek.

Wij danken de vorige bestuursploeg die het pad heeft geëffend en de huidige die de werken liet uitvoeren. Wij klinken op het resultaat en wensen iedereen in het huis heel veel succes. Van harte.

Maar wij blijven op onze qui vive, omdat wij dit verplicht zijn aan al onze voorgangers die mee gevochten hebben voor deze plek en helaas nu vergeten zijn en vooral omdat wij dit verplicht zijn aan de Hobokenaar.

Nieuwe straat voor de wijk Stuivenberg

Aanleiding

Op 2 oktober vroeg het district een naam te bedenken voor een nieuwe straat in de vernieuwde wijk Stuivenberg te Hoboken. Deze straat verbindt de Henri Dunantstraat met de Albert Einsteinlaan.

Motivatie

De naam Stuivenberg wordt voor de aanduiding van deze plaats voor het eerst vermeld in 1729. Daarnaast werd geen bruikbaar toponiem gevonden.

Twee aanwezige straatnamen hebben een echte lokale verankering: Jules Baeckelmans was gemeenteraadslid en schepen voor openbare werken vanaf 1921 tot 1946 en Majoor (Richard) Maelfait woonde in Hoboken en sneuvelde te Aalter eind mei 1940. 

De Rector Vermeylenlaan verwijst dan weer naar August Vermeylen, de eerste rector van de vervlaamste Gentse Rijksuniversiteit.

Verder vinden we de Kolonel Harrystraat in de buurt. Kolonel Harry was de codenaam voor verzetstrijder Eugène Colson die een belangrijke rol speelde bij de bevrijding van de Antwerpse haven in 1944. 

Met uitzondering van Dokter Jenner, die het vaccin tegen pokken ontwikkelde, zijn de andere heren die een straatnaam kregen Nobelprijswinnaars. Albert Einstein kreeg de prijs voor natuurkunde, Henri Dunant, oprichter van het Rode Kruis, kreeg hem voor de Vrede en Alexander Fleming voor de ontdekking van penicilline. Dokter Robert Koch kreeg de prijs voor geneeskunde voor de ontdekking van o.m. tuberculine. Het merendeel van deze heren heeft dus te maken met de medische wereld.

De reservelijst die wij hebben ontvangen, bevat slechts twee namen die betrekking hebben op Hoboken. In beide gevallen gaat het om oud-burgemeesters. 

Speciale aandacht hadden wij voor de namen van vrouwen, aangebracht door het Netwerk voor Gelijk Kansenbeleid. Ook in dat lijstje vonden wij geen geschikte kandidate.

Voorstel

De cultuurraad adviseert te kiezen voor een vrouw. Wij zien twee mogelijkheden. 

1. Er wordt gekozen voor samenhang met de omliggende straten. Vermits die namen overwegend verwijzen naar figuren uit de medische wereld zonder lokale verankering, stellen wij voor de straat te noemen naar de eerste vrouwelijke arts in België, met name Anne Catherine Albertine Isala Van Diest (1842-1916), geboren en getogen in Leuven. Omdat zij aan de Leuvense universiteit niet toegelaten werd, ging zij geneeskunde studeren aan de universiteit van Bern. In 1879 behaalde zij haar diploma en in 1882 keerde zij naar België terug. Pas na bijkomende studie aan de universiteit van Brussel en een examen voor de centrale examencommissie werd haar diploma in 1884 ook bij ons erkend. Een Koninklijk Besluit van 24 november 1884 gaf haar toelating haar beroep uit te oefenen.

2. Een vrouw die wél in verband kan gebracht worden met Hoboken, is de kunstschilderes Catharina Peeters (1615-1676), niet te verwarren met Clara Peeters (1594 - na 1657), een tijdgenote. Catharina woonde en werkte samen met haar broers Bonaventura en Jan een tijdlang in Hoboken. Na de dood van Bonaventura (1652), die in de kerk van Hoboken begraven werd, verhuisde ze naar Antwerpen. 

Besluit

Mogen wij u er nogmaals op wijzen dat de cultuurraad geen erfgoedvereniging is. Het is bijgevolg niet onze taak straatnamen te verzinnen. De huidige werkwijze beknot ons adviesrecht.

In Hoboken zijn meerdere erfgoedverenigingen actief, en alvast twee daarvan zijn goed geplaatst om straatnamen voor te stellen met name de heemkundige kring Hobuechen 1135 vzw en Het GenOOtschap - stuwgroep voor cultuur. Beide zijn als erfgoedpartner erkend door het MAS. 

Het is de taak van de cultuurraad over alle binnengebrachte namen advies uit te brengen. Pas als alle voorstellen bekend zijn, lijkt het ons aangewezen dat hierover advies wordt gevraagd aan de cultuurraad.

Actieplan 2016 district Hoboken - Advies

Aanleiding
Op 23 september jl. kreeg de cultuurraad een vraag om advies over het actieplan 2016 toegestuurd.

In eerste instantie kregen we enkel de tekst. Op onze vraag volgden ook de cijfers, waarvoor dank.

Vermits de tekst ons weer eens rijkelijk laat bereikte, werd beslist digitaal overleg te plegen. 

De bestuursleden ontvingen de tekst met de vraag opmerkingen te geven.

Motivering 

Het bestuur van de Cultuurraad heeft dit actieplan ontvangen en gelezen. Helaas kon er door de beperkte tijd geen vergadering meer plaatsvinden waarop toelichting aan de betrokken schepen of ambtenaar kon gevraagd worden. Op die manier wordt de cultuurraad aan de kant gezet. Het nieuwe werkkader voorziet een termijn van ca. 5 weken. 

Op basis van het voorliggende actieplan dient de cultuurraad het volgend advies in.

Advies

Hoboken krijgt het Gravenhof en heeft daarmee een cultuur- en jeugdcentrum. Na vele jaren van adviseren en motiveren, ziet de cultuurraad eindelijk gerealiseerd waar sedert de oprichting van de adviesraad voor geijverd werd.

Vol verwachting klopte ons hart dan ook bij het ontvangen van dit actieplan MET het eerste programma van het nieuwe huis. 

Wij juichen toe dat er gekozen wordt voor lokale verankering, maar betreuren het dat de activiteiten haast uitsluitend op kinderen en jongeren worden gericht. Want hierdoor wordt het streven "om de samenstelling van de lokale gemeenschap zoveel mogelijk te weerspiegelen", toch behoorlijk ondergraven. 

Het hele Hobokense cultuur- en vrijetijdsbeleid wordt op dezelfde jeugdige leest geschoeid. Mooi voor families met kinderen, waarbij ook de grootouders welkom zijn. Gelukkig kan de alleenstaande oudere Hobokenaar zijn 'blues' verdrinken tijdens een kroegentocht. Want ook de klassieke concerten gaan naar verluidt verjongen.

Inzake erfgoedbeleid blijft de tekst eerder vaag. Deelname aan Erfgoeddag, Open Monumentendag en aandacht voor de geschiedenis van de Hobokense polder. 

De cultuurraad is zeer bekommerd om de Hobokense cultuurverenigingen. Wie muziek maakt, krijgt geld, soms heel veel geld: 5.000 euro is niet niks. Voor alle andere verenigingen samen is er een potje van 7.200 euro. Vaak krijgt men voor degelijk werk slechts een aalmoes van 100 euro, omdat het toelagereglement niet deugt. 

Maar een herziening van dat toelagereglement is nog steeds niet aan de orde. 

Evenmin een cultuurprijs komend jaar. Onze cultuurverenigingen hebben blijkbaar onvoldoende merite. Twee maal werd hierover advies uitgebracht, zonder reactie. 

Misschien moeten wij onze volgende adviezen op muziek zetten om gehoord te worden.

Besluit

De cultuurraad ijvert al sinds de jaren '70 van vorige eeuw voor een cultuurcentrum. Nu onze droom eindelijk realiteit wordt, willen wij er mee onze schouders onder zetten. 

Wij verlenen gunstig advies voor dit actieplan, maar wij dringen er nogmaals op aan dat er werk wordt gemaakt van een behoorlijk toelagereglement voor de verenigingen en een onpartijdige cultuurprijs voor wie zich op cultureel vlak verdienstelijk heeft gemaakt.

Daarnaast vragen wij dat het Gravenhof ook voldoende aandacht heeft voor de oudere Hobokenaar zonder (klein)kinderen.


Bijlage: Actieplan 2016

En dan nu… actie!

Onze visie op lokaal cultuur- en jeugdbeleid

In de aanloop naar de opening van het nieuwe cultuur- en jeugdcentrum Gravenhof dachten we met het vrijetijdsteam heel hard na over de toekomstige werking van dat nieuwe centrum. We stelden ons telkens opnieuw de vraag: wat voor soort huis willen we zijn, voor wie zijn we hier en wat moeten we doen? We gingen niet over één nacht ijs, we gingen niet uit van wat we dachten of voelden maar we baseerden ons op relevant cijfermateriaal. We onderzochten de bevolkingssamenstelling in het district en ontdekten vijf belangrijke tendensen.

De Hobokense bevolking:

- vergrijst (maar niet sneller dan in de stad of in Vlaanderen)

- verjongt (de groep 0-9 jaar is de snelst groeiende bevolkingsgroep)

- telt gemiddeld meer gezinnen met kinderen dan de rest van de stedelijke bevolking

- is divers (en wordt nog meer divers)

- telt met 31 % van de bevolking een aanzienlijk grote groep mensen met een laag inkomen

We baseerden ons ook op recent gebruikersonderzoek binnen de bibliotheken en cultuurcentra in Vlaanderen en vergeleken dat met cijfers uit onze eigen ticketverkoop. We maakten een scan van het culturele landschap in Hoboken en omliggende districten en gemeenten en brachten de aanwezige spelers in kaart.

Dat leidde ertoe dat we twee fundamentele pijlers definieerden waarop we de werking van het Gravenhof willen uitbouwen:

- we gaan volop voor lokale verankering. We willen in de eerste plaats een centrum van en voor de Hobokenaar zijn. In alles wat we doen streven we er naar om de samenstelling van de lokale gemeenschap zoveel mogelijk te weerspiegelen.

- we kiezen resoluut voor kinderen en jongeren en we benaderen hen vanuit alle contexten: individueel, in groepsverband met hun ‘peers’ (vrienden, verenigingen, …), met hun ouders en grootouders, met de school, …

We willen deze visie overigens uitrollen binnen het hele Hobokense cultuur- en vrijetijdsbeleid en we bekijken de volgende maanden hoe we dit samen met de lokale partners kunnen waarmaken.

We stelden ons de vraag wat we voor ons publiek willen betekenen en we formuleerden een aantal waarden die we willen belichamen: we willen onze bezoekers inspireren en versterken, we willen bereikbaar en nabij zijn en vertrouwen uitstralen, we willen het samen creatief zijn stimuleren.

Is dit innovatief? Ja, dat is het zeker. We staan immers voor een heuse focusshift. Cultuur- en gemeenschapscentra trekken vaak de kaart van het aanbod. Dat is overigens perfect legitiem: er was sinds de jaren 1970 nood aan ‘neutrale’ cultuurhuizen in Vlaanderen om het aanwezige aanbod evenwichtig te spreiden en de podia van de cultuur- en gemeenschapscentra speelden een belangrijke rol in dat verhaal. Die cultuurspreidingsopdracht was dan ook jarenlang verankerd in decreten en uitvoeringsbesluiten.

Maar de samenleving verandert voortdurend. De manier waarop mensen aanbod ontdekken, waaraan ze participeren en hoe, de momenten waarop ze aanbod zoeken, … alles verandert en die constante verandering plaatst ons voor grote uitdagingen.

Ook in Hoboken zien we cultuurspreiding en het stimuleren van ontmoeting en participatie als onze belangrijkste opdrachten. Maar eerder dan te vertrekken vanuit een aanbod (waarvoor publiek dient gezocht), vertrekken we vanuit een doelgroep (waarvoor we gepast aanbod zoeken). We focussen ons op kinderen en jongeren en - heel belangrijk - op het volledige netwerk errond.

Dat doen we door concepten aan te bieden die aangepast zijn aan die doelgroep, door aanbod te clusteren en attractief te maken voor een specifiek doelpubliek: gezinnen, tieners, jonge kinderen, … We willen er staan op momenten dat het telt (woensdagmiddag, weekenddagen, schoolvakanties, …) en een programma bieden waaraan je naar eigen interesse kan participeren: wil je kort iets meepikken of blijf je de hele middag, hou je het graag goedkoop of wil je de ‘full wax’, kom je alleen of met je hele gezin, grootouders inbegrepen … het kan allemaal!

We willen ook sterk inzetten op educatie en talentontplooiing. We werken vraaggericht en maatwerk is daarbij belangrijk, net als het laten van open (= niet vooraf ingevulde) programmaruimte: we willen onze gebruikers mee laten kiezen wat ze in het Gravenhof willen doen. We willen co-creatie stimuleren. Als we bijvoorbeeld vorming of workshops aanbieden, dan streven we zoveel mogelijk naar een tastbaar resultaat (een toonmoment, een gezamenlijk werk, een traject met een duidelijk doel, …) en naar kruisbestuiving tussen diverse disciplines.

Bovendien kiezen we heel bewust voor de artistieke lijnen die we uitzetten: we focussen op circus, straat- en locatietheater, op muziek en podiumkunsten maar ook op beeldende kunst, bewegend beeld en digitale creaties. Die lijnen trekken we door in het aanbod dat we zelf brengen én in de ondersteuning van kunst- en cultuurcreatie van anderen.

‘Allemaal goed en wel’ denkt u allicht, maar u wil natuurlijk weten hoe we dat concreet gaan aanpakken. Volgt u even mee!?

Een mooi voorbeeld van hoe we onze missie nu al invullen, zijn de kinderfeesten: een laagdrempelig en toegankelijk locatieproject dat kwaliteit wil brengen en waaraan iedereen naar eigen voorkeur kan participeren. Die lijn willen we doortrekken in het Gravenhof met Louisaland. Op 8 zondagen bieden we een programma waaraan je met je hele gezin kan deelnemen en dat film, circus, theater, muziek maar ook kunsten kan bevatten. Daarnaast programmeren we ook nog podiumaanbod voor volwassenen. Dat kan muziek, theater, comedy, woord, … zijn. 

Het spreekt voor zich dat een huis dat resoluut kiest voor gezinnen, kinderen en jongeren veel aandacht besteedt aan de kleuter-, lagere en middelbare scholen, voor wie de afstand naar geschikt aanbod vaak toch nog groot blijkt te zijn. Onze infrastructuur is ideaal voor schoolvoorstellingen. Ook hier is vraaggericht maatwerk belangrijk.

Cultuurcentra zetten vaker dan vroeger in op bewegend beeld, bijvoorbeeld door film te programmeren. Wij willen echter ook actief zijn op vlak van creatie. De voorbije jaren hebben we al enkele hele mooie resultaten neergezet: denk aan onze kortfilm Fistful of memories, een aantal non-fictie filmpjes rond jongeren en verkiezingen of heel recent aan ons Hoboken 2660-project met Axl Peleman en Bilal Aazzouti. Die lijn zetten we de komende jaren verder door nieuwe projecten uit te voeren of te ondersteunen.

We stimuleren kinderen en jongeren om hun talenten te ontwikkelen door hen te ondersteunen in het opzetten en uitvoeren van projecten zoals Talent 2660 en door het aanbieden van vorming en workshops onder de werktitel ‘Jonge leeuwen’. Dat kunnen heel uiteenlopende trajecten zijn zoals bijvoorbeeld kledij maken, rap en beats, slam poetry, digitale media, software programmeren, een kunstwerk lassen, filmen met je telefoon, film monteren, … Belangrijk is dat we voldoende witruimte laten zodat jongeren kansen krijgen om mee te bepalen wat ze willen doen. Ook het stimuleren van beweging zit in onze focus, dus bijvoorbeeld dans en urban sports passen in dit verhaal.

Labo 2660 mikt dan weer meer op volwassenen, maar net zoals bij Jonge leeuwen ligt de focus op zelfontwikkeling en op hoe je op een intelligente manier kan deelnemen aan de complexe samenlevingsvorm die een stad is. Dat kan door het stimuleren van debat en het uitwisselen van ideeën maar ook door workshops, bijvoorbeeld 3D-printen, een repaircafé, upcycling, infosessies over stadstuinieren of andere duurzame ideeën of projecten.

Intussen blijven we inzetten op locatieprojecten en omgevingsgericht werken, net omdat het onze missie onderschrijft. We organiseren 4 edities van Camping Louisa en 2 kinderfeesten. Ook de Japanse week (met Nello en Patrasche centraal) wordt hernomen en met Kerst in Hoboken en Vlaanderen feest zijn we in het straatbeeld aanwezig.

Specifiek voor kinderen en gezinnen organiseren we opnieuw de ‘Bij de buren’-picknick, een sinterklaasvoorstelling. Voor volwassenen muziekliefhebbers organiseren we een nieuwe blues kroegentocht. Ook de liefhebbers van klassiek blijven aan bod komen maar we bekijken hoe we dit in het verlengde van onze missie kunnen brengen (vb meer richten op kinderen en gezinnen). Ook voor senioren blijven we een viertal specifieke middagvoorstellingen voorzien.

En natuurlijk strijkt ook Ten Zuiden van ’t Zuid weer neer in Hoboken, met de typische ingrediënten: een groot symfonisch orkest (Casco Phil) en enkele lokale, al of niet klassiek geschoolde zangers, zangeressen en muzikanten.

Het rijke lokale erfgoed zetten we in de kijker op open monumentendag en erfgoeddag maar dat is natuurlijk niet alles: in 2016 zetten we de wonderbaarlijke ontstaansgeschiedenis van de Hobokense polder uitgebreid in de kijker. We blijven lokale kunstenaars de mogelijkheid bieden om te exposeren in het UiThuis en we zetten ook in op projecten in samenwerking met de lokale academies en andere partners in het kader van ‘Hoboken Kunstencampus’.

Voor de bibliotheek wordt 2016 een belangrijk jaar. De cultuur- en jeugddienst vertrekt maar een afscheid wordt het natuurlijk niet. Bovendien doet met het Huis van het Kind ook een nieuwe partner zijn intrede in het gebouw van de bibliotheek. Kinderen en gezinnen, onze missie, weet u nog? We willen hier een sterk verhaal van maken en kijken hoe we dit nieuwe huis in de markt zetten.

Eind 2015 opende een Webpunt in de bibliotheek. In een webpunt leer je hoe je een computer of tablet (beter) kan gebruiken. Dat kan via individuele begeleiding of via cursussen op maat voor groepen. Dat aanbod willen we verder ontwikkelen en afstemmen op senioren maar ook, bijvoorbeeld, op moeders met jonge kinderen. En natuurlijk zijn scholen een erg belangrijke partner voor een bibliotheek. Ook die samenwerking willen we verder uitbreiden en versterken.

Het district onderschrijft onze ambities en draagt vanuit het cultuur- en jeugdbeleid fundamenteel bij aan het realiseren van deze visie. Zo brengt het district meer dan € 110.000 aan werkingsmiddelen onder in de vzw lokaal cultuurbeleid op basis van duidelijke afspraken.

We gaan intensieve samenwerking aan met partners die onze visie en missie genegen zijn, zoals Formaat, Dot.Kom (Webpunt), het Huis van het Kind, de lokale academies, alle kleuter-, lagere en middelbare scholen, jeugd- en cultuurverenigingen, …

Want het Gravenhof, dat moet je mee maken!

10 jaar Kinder-Jeugd-&Volwassenenatelier St Jozef Moretus Hoboken

Het atelier herbergt uit twee groepen: het kinderatelier voor alle kinderen van de lagere school en het jeugd- en volwassenenatelier voor iedereen ouder dan 12jaar. Bedoeling is de leden op een creatieve manier te laten openbloeien. Hierbij wordt rekening gehouden met wie het financieel moeilijker heeft, maar toch een hobby wil uitoefenen. De werkjes zijn niet altijd moeilijk zodat iedereen voldoende kansen krijgt. De begeleiders vragen van de leden dat ze volhouden als ze ergens mee starten én dat ze respect hebben voor de anderen.

Om zoveel mogelijk mensen te laten kennis maken met de werking nodigt het atelier iedereen uit op de tentoonstelling ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan. Deze gaat door op zaterdag 21 november van 14u tot 17u30 en op zondag 22 november van 11u tot 17u30 in het Gildenhuis aan de Kapelstraat 296 te 2660 Hoboken.