Nutskasten

Het gebeurt niet zo vaak dat de Cultuurraad erkenning krijgt. We zegden het al: we worden zelden of nooit om advies gevraagd en bij 'spontane' adviezen blijft elke reactie uit.

Tot op een mooie dag één van die adviezen wordt gevolgd. Ons advies over de nutskasten dateert al van begin 2016. Wij stelden toen voor de spuuglelijke dingen te gebruiken om erfgoed  te tonen. Zeg maar dat je een bepaalde straat toont zoals ze er vroeger uitzag. 

Ons advies van toen lees je hier.

De straten die wij destijds voorstelden, werd niet gevolgd. Maar dat is minder belangrijk.

De eerste nutskasten die aan de beurt zijn, staan in de Berkenrodelei, op de hoek van de Achturendagstraat en Stephensonstraat, op de hoek van de Sint-Bernardsesteenweg en de Groenstraat en in de Rector Vermeylenlaan aan het Majoor Maelfaitplein. Ook de volgende jaren zet het district in op bestickering van nutskasten die verspreid staan binnen het district.

Herdenking Wapenstilstand 1918 - 2018 - Advies 17/12/2017

Aanleiding
99 jaar geleden, na meer dan 4 jaar bloedige strijd, werd in een restauratiewagon in Compiègne een bestand getekend waardoor de oorlogswapens zwegen.
Jaarlijks wordt deze Wapenstilstand overal herdacht, ook in Hoboken.
Jaar na jaar vermindert hier het aantal aanwezigen op de herdenking.
Ook na 99 jaar is het herdenken van de Wapenstilstand zinvol.
Volgend jaar herdenken we de 100ste verjaardag van de Wapenstilstand.

Motivatie
Waarom na 100 jaar nog herdenken? De Eerste Wereldoorlog is het eerste voorbeeld van moderne oorlogvoering. Het verdrag van Versailles lag aan basis van de Volkenbond, die op zijn beurt uitmondde in de UNO. Tijdens en na de Eerste Wereldoorlog ontstond in Oost-Europa de geopolitieke situatie die leidde tot de Koude Oorlog, de Joegoslavische kwestie en het Turks revanchisme dat tot vandaag in aspiraties van Erdogan doorleeft. Het was ook de oorlog waarin de VS zich voor de eerste keer als absolute wereldmacht ontpopte.

De Wapenstilstand op 11 november vat eigenlijk de Eerste Wereldoorlog samen. In Vlaanderen primeert het idee van nooit meer oorlog. De slachtoffers van beide wereldoorlogen worden herdacht.

De jaarlijkse herdenking van de Wapenstilstand op 11 november aan de monumenten voor de gesneuvelden is in Hoboken dringend aan vernieuwing toe. De huidige vorm stemt blijkbaar niemand echt gelukkig, en dus waren er opnieuw nogal wat afwezigen dit jaar.

De honderdste verjaardag van 11 november 1918 lijkt ons een goed moment om de herdenking een nieuwe impuls te geven. Uiteraard hoeft het geen massa-evenement te zijn zoals die in de Westhoek georganiseerd worden. Maar de herdenking mag niet beperkt blijven tot een cultureel evenement en een paar weinig inspirerende toespraken en een bloemenhulde met twee kransen op de dag zelf. Om te vermijden dat het leed van de Groote Oorlog en bij uitbreiding van ALLE oorlogen vergeten wordt, is er meer nodig.

Om de toekomst van 1914-1918 in ons collectieve geheugen te verzekeren, moeten er in elk geval jongeren bij betrokken worden, hetzij via scholen, hetzij via verenigingen. Ook lokale de (erfgoed)verenigingen kunnen een rol spelen door bij voorbeeld een reminiscentietraject te ontwikkelen, met de nodige aandacht voor de huidige multiculturele samenleving.

Advies
De cultuurraad dringt er bij het districtsbestuur op aan hoogdringend een werkgroep in het leven te roepen om een relevante en eigentijdse herdenking mogelijk te maken.

Vereniging van het jaar 2017

Met toeters en bellen werd de nieuwe Vereniging-van-het-jaar-verkiezing op webstek en pagina van CD&V aangekondigd. Je kon on line stemmen of tijdens de jaarmarkt op traditionele wijze een papier in een urne stoppen.

 Als Cultuurraad vinden wij elk evenement dat onze verenigingen in de kijker zet belangrijk. Wij ijveren ook zelf voor het instellen van een cultuurprijs, trouwens. Het maakt niet uit wie genomineerd is, en het maakt niet uit wie er wint.

Maar welke vereniging mag zich nu vereniging van het jaar 2017 noemen? Wij vonden nergens een uitslag terug, noch op de webstek, noch op de facebookpagina. Iets liep er blijkbaar fout. Was de stemming onbeslist? Ging de stembus verloren? Liep het on line stemmen compleet verkeerd?

Iemand?

Het stemformulier op de website lijkt nog open te staan

Werkingsverslag 2015 - Advies

Aanleiding
Het advies wordt uitgebracht op vraag van het district.

Motivatie
Het bestuur van de Cultuurraad heeft dit werkingsverslag ontvangen en gelezen. Gezien het weer eens veel te korte tijdsbestek waarin advies moet uitgebracht worden, hebben wij nogmaals onze toevlucht genomen tot digitaal overleg. Er was hierdoor geen ruimte voor verbreding van het draagvlak voor dit advies. Er konden immers geen externen worden geraadpleegd.
Het werkingsverslag werd getoetst aan het actieplan 2015.
Op basis van het overleg dienen we het volgend advies in.

Advies
WIJ
Voor heel wat activiteiten treedt het district slechts op als regisseur en wordt de uitwerking overgelaten aan partners. Maar blijkens dit verslag hebben WIJ het toch maar allemaal mooi geklaard. Waar zitten hier de partners in cultuur? Jaar na jaar maken wij dezelfde opmerking dat de inzet van die partners op zijn minst mag vermeld worden. Helaas spreken wij blijkbaar voor dovemansoren. Enkel de lokale middenstand wordt in dit document bij naam genoemd. Nochtans hebben meerdere verenigingen zich in 2015 geëngageerd om het actieplan te concretiseren.

Meten is weten
Hoe werd het voorbije jaar het bereik van de acties gemeten? Werden de vooropgestelde bezoekersaantallen gehaald? Het document blijft uitermate vaag hierover. Enkel de 2 uitschieters op Camping Louisa worden genoemd. Het slechte weer tijdens de laatste Camping was blijkbaar ook het enige minpuntje in 2015.

Oud is out
Volop aandacht voor kinderen, jongeren, jeugd, scholen, jonge kunstenaars. De senioren spelen niet meer mee of zijn alleszins het vernoemen niet waard. Slechts EEN keer worden ze vermeld: "senioren apprecieerden het matinee filmaanbod in het UiThuis". Wellicht zal een statistiek het tegendeel kunnen bewijzen. Maar met statistieken kun je dan ook ALLES bewijzen.

Besluit
De cultuurraad verleent niettemin gunstig advies aan het actieplan, mits er rekening gehouden wordt met de bovenstaande opmerkingen.

BIJLAGE: Werkingsverslag 2015

District Hoboken

Hoeft het nog gezegd? Vooruit dan maar, nog één keer. Uiteraard stond 2015 grotendeels in het teken van de langverwachte opening van het nagelnieuwe cultuur- en jeugdcentrum. Op 28 en 29 november kon de Hobokenaar dan eindelijk voor het eerst uitgebreid kennis maken met het Gravenhof.

Vanuit een onderzoek naar de lokale demografische tendensen, de aanwezigheid en het profiel van andere partners in het district en cultuurhuizen in de regio en de verwachtingen van onze potentiële gebruikers formuleerden we een duidelijke en scherpe visie voor dit nieuwe huis. De centrale vragen: hoe bereiken we een publiek dat de demografische samenstelling van het district weerspiegelt en hoe kunnen we de lokale en stedelijke doelstellingen op de best mogelijke manier realiseren? We vatten het openingsweekend op als een soort generale repetitie. Bijvoorbeeld door te kiezen voor jong lokaal talent en de bezoeker van meet af aan betrokken te maken. Onder het motto ‘Gravenhof: maak het mee’ ontwierp de Hobokenaar bijvoorbeeld affiches voor het openingsweekend: via een digitale toepassing op onze website zagen we bijna 400 inzendingen toekomen en dankzij de hulp van de lokale scholen maakten naar schatting nog eens driemaal zoveel kinderen hun versie op papier. Het slechte weer tijdens het openingsweekend gooide jammer genoeg roet in het eten, maar anderzijds hebben we onze doelstellingen wel grotendeels kunnen realiseren. Ontwerpbureau Going East tekende voor de verdere inrichting van de bar, de foyer en het knutsellokaal op eerste verdieping. De tweede fase van die opdracht volgt in de lente van 2016.

Maar er was natuurlijk meer dan de opening van het Gravenhof. Een min of meer chronologisch overzicht.

 
In het voorjaar programmeerden we onder de noemer ‘club 64’ van januari tot april nog een reeks optredens, film- en theatervoorstellingen in het UiThuis. We zagen sterke optredens van onder meer Kamagurka en Nachtman. De klassiek georiënteerde fijnproever kon als vanouds terecht in kasteel Sorgvliedt, senioren apprecieerden het matinee filmaanbod in het UiThuis.

Voor de kleuter- en lagere scholen organiseerden we voorstellingen in het UiThuis en op locatie in de scholen. Meer en meer trachten we ook een aanbod voor middelbare scholen op poten te zetten. Zo was er o.a. Bad van Marie met ‘Dienst bevolking’. De beperkingen die golden voor de polyvalente zaal in het UiThuis zijn in het Gravenhof niet van toepassing. Het is dan ook onze intentie om ons aanbod voor scholen minstens te verdubbelen vanaf 2016. Voor tieners organiseerden we workshops rond rapmuziek, video en geluid opnemen.

Een kwalitatief en boeiend aanbod brengen voor het hele gezin, dat zit al jaren diep in ons DNA. We organiseerden drie kinderfeesten en experimenteerden met een nieuwe formule in het Uithuis, wat later uitmondde in het format ‘Louisaland’. De Japanse week legt de link tussen het verhaal van Nello- en Patrasche en de Japanse cultuur. We organiseerden een Matsuri, een Japans festival waarin een gemeenschap samen komt om verschillende levensaspecten te vieren. Het aanbod bestond uit workshops, foodbooths, initiaties Japanse muziek en optredens. Een bewerking van het boek A dog of Flanders zag het levenslicht en een nutskast werd bekleed met een tekening van onze twee helden.

De lokale middenstand veranderde Hoboken even in Hollywood aan de Schelde en een openlucht kunstenfestival voor lokale amateurkunstenaars zag het daglicht. De Hobokense zomer beloofde muzikaal te worden en die belofte werd helemaal ingelost met The Living, Miekrock en Shift Rock. Met het feest van de Vlaamse gemeenschap (De Kleinkunstrockband en Radio Oorwoud) trokken we die lijn door. Zoals elk jaar is Camping Louisa sterk afhankelijk van de weergoden, maar het blijft een aantrekkelijk concept. We sleutelden aan de formule en hielden het op één muzikale act en een afsluitende circusact. Als klap op de vuurpijl zorgden Axl Peleman en gasten voor een topeditie met om en bij de 1.500 toeschouwers. Afsluiten deden we met een compleet uitgeregende editie die toch nog goed 300 bezoekers wist te bekoren.

Met ‘Talent 2660’ lanceerden we een oproep naar Hobokense jongeren om hun gedroomd (cultuur-) project in te dienen. Drie jonge Hobokenaren kunnen dit jaar een zelfbedacht project uitvoeren. Dat soort stimulansen voor jong talent willen we blijven aanbieden. Als aanloop naar de opening van het Gravenhof stelden we tijdens het jaarmarktweekend ‘Hoboken 2660’ voor, een muzikale ode aan Hoboken met bijhorende videoclip.

De tweede editie van ‘Tournee musicale’ was meer dan geslaagd. En een succesvolle editie van Kerst in Hoboken zwaaide het jaar uit.

Met het MAS sloten we opnieuw een erfgoedconvenant. We startten een project rond de Hobokense polder. Dit waardevolle natuurgebied is op veel vlakken een buitenbeen: in tegenstelling tot wat de naam zegt, loop je hier vandaag niet (meer) over de oorspronkelijke poldergrond. Rond 1900 was hier nog volop industriële activiteit en in de jaren 1960 werd een groot stuk van het gebied volgestort met grondspecie en puin tijdens de bouw van de Kennedytunnel. Vandaag heerst de natuur er opnieuw, maar de sporen van dat woelige verleden zijn hier en daar nog goed zichtbaar. Het is die merkwaardige geschiedenis die we nu in beeld laten brengen door landschapsfotograaf Jan Kempenaers en later willen ontsluiten. Tijdens open monumentendag lichtten we al een tip van de sluier op. Ook de herdenking van Wereldoorlog I kreeg aandacht: een gepantserde Minerva en een concert van Oorlogsgeleerden hielden de herinnering levend. Met Kijk op de wijk brachten we de rijke geschiedenis van Moretusburg onder de aandacht. En expo 64 gaf lokale kunstenaars een forum in de bibliotheek.

Eind 2014, begin 2015 kreeg de Hobokense bibliotheek een zelfscaninstallatie, een volledig vernieuwde elektrische installatie, energiezuinige verlichting en een nieuwe balie. De jeugdafdeling werd opgefrist en ook daar kwam een zelfscanstation en een kleine werkplek. Klasbezoeken verlopen daardoor veel aangenamer en met meer ondersteuning van de bibmedewerkers. De indeling van de jeugdafdeling is kind- en gezinsvriendelijker. We stellen tot ons plezier vast dat tieners de bibliotheek ontdekt hebben als leer- en studeeromgeving tijdens de examenperiodes. Dat juichen we toe, maar het stelt ons ook voor een aantal uitdagingen: hoe combineer je op de best mogelijke manier alle verschillende functies van een bibliotheek, tot optimale tevredenheid van alle gebruikers. Dat is een uitdaging voor de nabije toekomst.

Stadsbedrijf Samen Leven opende medio september een digipunt in de bibliotheek. Een digipunt is een netwerk van computers waarop bezoekers zonder drempels kunnen werken, met persoonlijke begeleiding als ze dat wensen. We hebben het digipunt bewust ondergebracht in de bibliotheek zelf en niet op de verdieping, zodat het goed zichtbaar is. Door een wand te plaatsen (deels transparant weliswaar), heeft het digipunt een eigen lokaal. We installeerden er een projector en een projectiescherm: op die manier kunnen er ook cursussen worden gegeven. De bibliotheek als ‘leerhuis’ is een interessante piste om verder uit te diepen. Een beslissing rond de vestiging van het Huis van het kind in de bib zal mee de richting bepalen.

Gravenhof

Cultuur heeft straks ook prijs...

De cultuurraad Hoboken wenst alle sportlaureaten van 2015 van harte proficiat met hun puike prestaties. Maar heden zij, morgen wij.

Dit jaar zijn de cultuurmakers en cultuurverenigingen OOK aan zet. Wie wint een medaille in de triatlon literatuur met de disciplines poëzie, proza en essay? Wie laat zijn tegenstanders alle hoeken van de kamer zien met woordenworstelen? Wie is iedereen te snel af in de boetseermarathon, schildert iedereen op een hoopje of voelt zich als een vis in het water bij het spelen van het Forellenkwintet? Ga met ons op zoek naar de beste muzikant, toneelspeler, regisseur, stamboomklimmer enz. die Hoboken cultureel verrijkt en promoot.

Een prijs motiveert om verder te doen. Een na één geven onze verenigingen er de brui aan, enerzijds bij gebrek aan opvolging, anderzijds bij gebrek aan erkenning. Wij zijn ervan overtuigd dat er een verband is tussen beide. 

Nomineer dus tijdig jouw favoriet voor de cultuurprijs 2016. Noteer minutieus zijn, haar of hun prestaties en verzamel bewijsstukken. Iedereen mag nomineren, maar de individuele kandidaten moeten wel in Hoboken wonen, of er als vereniging hun zetel of lokaal hebben. 

Info: cultuurraad.hoboken@stad.antwerpen.be

Cultuurprijs 2016

Begin 2017 wil de Cultuurraad haar eigen cultuurprijs uitreiken aan de organisatie, vereniging, cultuurmaker die Hoboken in 2016 naar ongeziene culturele hoogten heeft gebracht.

Longlist 

Alle culturele prestaties van de verenigingen en individuen worden tijdens het lopende jaar opgelijst. Hierbij wordt gebruik gemaakt van flyers, affiches, meldingen, artikels enz. Aansluiting bij de cultuurraad is niet vereist. Het is dus belangrijk tijdig informatie te bezorgen.

Maar iedereen kan ons helpen door kandidaten te nomineren.

Wie verdient volgens U de titel van cultuurman/-vrouw van het jaar? Wie won een prijs met zijn/haar culturele prestatie? Welke activiteit verdient een pluim? Welke cultuurvereniging wist u het best te overtuigen van haar project?

Stuur een mail naar cultuurraad.hoboken@stad.antwerpen.be, zo mogelijk met de nodige bewijzen (flyers, affiches, programmabrochures) en argumentatie waarom u deze kandidaat nomineert.

Hieruit maakt een jury een eerste (ruime) selectie. Elke prestatie wordt grondig doorgelicht op originaliteit, bereik, diversiteit, samenwerkingsverbanden enz.

Het spreekt voor zich dat juryleden zijn uitgesloten van deelname.

Shortlist

Hiervoor wordt de Hobokenaar opnieuw ingeschakeld. Via diverse wegen (sociale media, mail, brief, formulier...) kan hij zijn stem uitbrengen. Zo wordt een 5-tal kandidaten geselecteerd en wordt een shortlist samengesteld.

En de winnaar is...

De verkiezing van de uiteindelijke winnaar is de verantwoordelijkheid van de jury.

GRAVENHOF - 30 jaar vechten in de schaduw van de politiek

Zaterdag opent het cultuur- en jeugdcentrum van Hoboken, kortweg Gravenhof, zijn deuren. Hiermee heeft Hoboken eindelijk waar het al lang recht op heeft: een cultuurcentrum. Eindelijk, want al van in de jaren '80 van vorige eeuw trachtte de Culturele Raad van Hoboken een eigen cultuurplek voor Hoboken te realiseren. Steevast kregen we tegenwind, zowel in de stad als in het district. De belangrijkste argumenten waren dat Hoboken er geen recht op had binnen de bestaande categorieën - wij besparen u de ingewikkelde regelgeving van die dagen -, dat het Cultureel Centrum De Kern in Wilrijk vlakbij was en tenslotte dat we niet moesten klagen vermits we al een boekerij hadden.

We hielden vol. Voor elk groot pand dat er vrij kwam in het district, dienden we een advies in bij de gemeenteraad. Jawel, die van 't stad. Bazar Agnes, De Kleine Winst, Cinema Agora, ze passeerden allemaal de revue. De "wijven" van de culturele raad van die dagen (intimi weten wie wij bedoelen) bezochten de locaties, en schreven rapporten.

Intussen werden door diezelfde culturele raad op diverse locaties allerhande culturele activiteiten georganiseerd: klassieke concerten, een Jazzfestival, een eenakterfestival, tentoonstellingen voor lokale kunstenaars, Open Monumentendag enz. Alle kosten van de evenementen werden uit eigen zak voorgeschoten en meestal pas vele maanden later terugbetaald. Er was samenwerking met de Muziekacademie met de theaterklas van Herbert Flack en met de Kunstacademie waar Jan Van Riet directeur was. Van cultuur- en andere antennes was nog geen sprake.

In 1999 kwam er geheel onverwacht nog een pand vrij. In het Gravenhof aan de Louisalei dat vanaf midden de jaren '80 dienst deed als politiekantoor,  was brand gesticht. De politie verhuisde. Jaren van leegstand waren het gevolg. Op een bepaald moment werd er zelfs op afbraak aangestuurd. Sommigen zagen dit immers als de uitgelezen plek voor een nieuw administratief centrum. Allerhande kwakkels over de bouwvalligheid van de oude directeurswoning werden de wereld ingestuurd. 

Met een ambtenaar van monumentenzorg slaagden we erin het pand te bezoeken en foto's te nemen. Zwarte muren en plafonds met brand- en waterschade dat wel, maar allerminst een bouwval. De elektriciteit werd afgesloten, de verwarming uitgezet (jawel) en enkele ramen gesloten. Ventilatie is goed, maar insijpelende regen is redelijk nefast. Een lijvig rapport - het zoveelste in de reeks - werd opgemaakt. 

Het Gravenhof bleef overeind maar de deuren bleven gesloten, tot in 2007 het locatieproject Casa Louisa er neerstreek. "Hoboken krijgt zijn eigen Roma", blokletterden de kranten. Enthousiasme bij de één, woede bij de ander. Enkele buurtbewoners vreesden in meer dan een opzicht overlast en namen juridische stappen. Een half jaar na de vliegende start, was het cultuurhuis alweer dicht. Tot nu dus.

En de rol van de cultuurraad in dit nieuwe verhaal? Zelf activiteiten organiseren is er niet meer bij. Maar de adviesraad heeft vier afgevaardigden  in de Raad van bestuur van de VZW Lokaal cultuurbeleid, zeg maar het bestuursorgaan van het Gravenhof. Daarenboven moet het bestuur van de cultuurraad advies geven over de jaarlijkse actieplannen en de werkingsverslagen van de cultuurwerking.

Doorwegen doet onze stem niet. Maar we laten ze wel horen. Onze adviezen zijn niet bindend. Toch zullen wij onze opdracht blijven vervullen, streng maar rechtvaardig, nog steeds in de schaduw van de politiek.

Wij danken de vorige bestuursploeg die het pad heeft geëffend en de huidige die de werken liet uitvoeren. Wij klinken op het resultaat en wensen iedereen in het huis heel veel succes. Van harte.

Maar wij blijven op onze qui vive, omdat wij dit verplicht zijn aan al onze voorgangers die mee gevochten hebben voor deze plek en helaas nu vergeten zijn en vooral omdat wij dit verplicht zijn aan de Hobokenaar.

Nieuwe straat voor de wijk Stuivenberg

Aanleiding

Op 2 oktober vroeg het district een naam te bedenken voor een nieuwe straat in de vernieuwde wijk Stuivenberg te Hoboken. Deze straat verbindt de Henri Dunantstraat met de Albert Einsteinlaan.

Motivatie

De naam Stuivenberg wordt voor de aanduiding van deze plaats voor het eerst vermeld in 1729. Daarnaast werd geen bruikbaar toponiem gevonden.

Twee aanwezige straatnamen hebben een echte lokale verankering: Jules Baeckelmans was gemeenteraadslid en schepen voor openbare werken vanaf 1921 tot 1946 en Majoor (Richard) Maelfait woonde in Hoboken en sneuvelde te Aalter eind mei 1940. 

De Rector Vermeylenlaan verwijst dan weer naar August Vermeylen, de eerste rector van de vervlaamste Gentse Rijksuniversiteit.

Verder vinden we de Kolonel Harrystraat in de buurt. Kolonel Harry was de codenaam voor verzetstrijder Eugène Colson die een belangrijke rol speelde bij de bevrijding van de Antwerpse haven in 1944. 

Met uitzondering van Dokter Jenner, die het vaccin tegen pokken ontwikkelde, zijn de andere heren die een straatnaam kregen Nobelprijswinnaars. Albert Einstein kreeg de prijs voor natuurkunde, Henri Dunant, oprichter van het Rode Kruis, kreeg hem voor de Vrede en Alexander Fleming voor de ontdekking van penicilline. Dokter Robert Koch kreeg de prijs voor geneeskunde voor de ontdekking van o.m. tuberculine. Het merendeel van deze heren heeft dus te maken met de medische wereld.

De reservelijst die wij hebben ontvangen, bevat slechts twee namen die betrekking hebben op Hoboken. In beide gevallen gaat het om oud-burgemeesters. 

Speciale aandacht hadden wij voor de namen van vrouwen, aangebracht door het Netwerk voor Gelijk Kansenbeleid. Ook in dat lijstje vonden wij geen geschikte kandidate.

Voorstel

De cultuurraad adviseert te kiezen voor een vrouw. Wij zien twee mogelijkheden. 

1. Er wordt gekozen voor samenhang met de omliggende straten. Vermits die namen overwegend verwijzen naar figuren uit de medische wereld zonder lokale verankering, stellen wij voor de straat te noemen naar de eerste vrouwelijke arts in België, met name Anne Catherine Albertine Isala Van Diest (1842-1916), geboren en getogen in Leuven. Omdat zij aan de Leuvense universiteit niet toegelaten werd, ging zij geneeskunde studeren aan de universiteit van Bern. In 1879 behaalde zij haar diploma en in 1882 keerde zij naar België terug. Pas na bijkomende studie aan de universiteit van Brussel en een examen voor de centrale examencommissie werd haar diploma in 1884 ook bij ons erkend. Een Koninklijk Besluit van 24 november 1884 gaf haar toelating haar beroep uit te oefenen.

2. Een vrouw die wél in verband kan gebracht worden met Hoboken, is de kunstschilderes Catharina Peeters (1615-1676), niet te verwarren met Clara Peeters (1594 - na 1657), een tijdgenote. Catharina woonde en werkte samen met haar broers Bonaventura en Jan een tijdlang in Hoboken. Na de dood van Bonaventura (1652), die in de kerk van Hoboken begraven werd, verhuisde ze naar Antwerpen. 

Besluit

Mogen wij u er nogmaals op wijzen dat de cultuurraad geen erfgoedvereniging is. Het is bijgevolg niet onze taak straatnamen te verzinnen. De huidige werkwijze beknot ons adviesrecht.

In Hoboken zijn meerdere erfgoedverenigingen actief, en alvast twee daarvan zijn goed geplaatst om straatnamen voor te stellen met name de heemkundige kring Hobuechen 1135 vzw en Het GenOOtschap - stuwgroep voor cultuur. Beide zijn als erfgoedpartner erkend door het MAS. 

Het is de taak van de cultuurraad over alle binnengebrachte namen advies uit te brengen. Pas als alle voorstellen bekend zijn, lijkt het ons aangewezen dat hierover advies wordt gevraagd aan de cultuurraad.

Actieplan 2016 district Hoboken - Advies

Aanleiding
Op 23 september jl. kreeg de cultuurraad een vraag om advies over het actieplan 2016 toegestuurd.

In eerste instantie kregen we enkel de tekst. Op onze vraag volgden ook de cijfers, waarvoor dank.

Vermits de tekst ons weer eens rijkelijk laat bereikte, werd beslist digitaal overleg te plegen. 

De bestuursleden ontvingen de tekst met de vraag opmerkingen te geven.

Motivering 

Het bestuur van de Cultuurraad heeft dit actieplan ontvangen en gelezen. Helaas kon er door de beperkte tijd geen vergadering meer plaatsvinden waarop toelichting aan de betrokken schepen of ambtenaar kon gevraagd worden. Op die manier wordt de cultuurraad aan de kant gezet. Het nieuwe werkkader voorziet een termijn van ca. 5 weken. 

Op basis van het voorliggende actieplan dient de cultuurraad het volgend advies in.

Advies

Hoboken krijgt het Gravenhof en heeft daarmee een cultuur- en jeugdcentrum. Na vele jaren van adviseren en motiveren, ziet de cultuurraad eindelijk gerealiseerd waar sedert de oprichting van de adviesraad voor geijverd werd.

Vol verwachting klopte ons hart dan ook bij het ontvangen van dit actieplan MET het eerste programma van het nieuwe huis. 

Wij juichen toe dat er gekozen wordt voor lokale verankering, maar betreuren het dat de activiteiten haast uitsluitend op kinderen en jongeren worden gericht. Want hierdoor wordt het streven "om de samenstelling van de lokale gemeenschap zoveel mogelijk te weerspiegelen", toch behoorlijk ondergraven. 

Het hele Hobokense cultuur- en vrijetijdsbeleid wordt op dezelfde jeugdige leest geschoeid. Mooi voor families met kinderen, waarbij ook de grootouders welkom zijn. Gelukkig kan de alleenstaande oudere Hobokenaar zijn 'blues' verdrinken tijdens een kroegentocht. Want ook de klassieke concerten gaan naar verluidt verjongen.

Inzake erfgoedbeleid blijft de tekst eerder vaag. Deelname aan Erfgoeddag, Open Monumentendag en aandacht voor de geschiedenis van de Hobokense polder. 

De cultuurraad is zeer bekommerd om de Hobokense cultuurverenigingen. Wie muziek maakt, krijgt geld, soms heel veel geld: 5.000 euro is niet niks. Voor alle andere verenigingen samen is er een potje van 7.200 euro. Vaak krijgt men voor degelijk werk slechts een aalmoes van 100 euro, omdat het toelagereglement niet deugt. 

Maar een herziening van dat toelagereglement is nog steeds niet aan de orde. 

Evenmin een cultuurprijs komend jaar. Onze cultuurverenigingen hebben blijkbaar onvoldoende merite. Twee maal werd hierover advies uitgebracht, zonder reactie. 

Misschien moeten wij onze volgende adviezen op muziek zetten om gehoord te worden.

Besluit

De cultuurraad ijvert al sinds de jaren '70 van vorige eeuw voor een cultuurcentrum. Nu onze droom eindelijk realiteit wordt, willen wij er mee onze schouders onder zetten. 

Wij verlenen gunstig advies voor dit actieplan, maar wij dringen er nogmaals op aan dat er werk wordt gemaakt van een behoorlijk toelagereglement voor de verenigingen en een onpartijdige cultuurprijs voor wie zich op cultureel vlak verdienstelijk heeft gemaakt.

Daarnaast vragen wij dat het Gravenhof ook voldoende aandacht heeft voor de oudere Hobokenaar zonder (klein)kinderen.


Bijlage: Actieplan 2016

En dan nu… actie!

Onze visie op lokaal cultuur- en jeugdbeleid

In de aanloop naar de opening van het nieuwe cultuur- en jeugdcentrum Gravenhof dachten we met het vrijetijdsteam heel hard na over de toekomstige werking van dat nieuwe centrum. We stelden ons telkens opnieuw de vraag: wat voor soort huis willen we zijn, voor wie zijn we hier en wat moeten we doen? We gingen niet over één nacht ijs, we gingen niet uit van wat we dachten of voelden maar we baseerden ons op relevant cijfermateriaal. We onderzochten de bevolkingssamenstelling in het district en ontdekten vijf belangrijke tendensen.

De Hobokense bevolking:

- vergrijst (maar niet sneller dan in de stad of in Vlaanderen)

- verjongt (de groep 0-9 jaar is de snelst groeiende bevolkingsgroep)

- telt gemiddeld meer gezinnen met kinderen dan de rest van de stedelijke bevolking

- is divers (en wordt nog meer divers)

- telt met 31 % van de bevolking een aanzienlijk grote groep mensen met een laag inkomen

We baseerden ons ook op recent gebruikersonderzoek binnen de bibliotheken en cultuurcentra in Vlaanderen en vergeleken dat met cijfers uit onze eigen ticketverkoop. We maakten een scan van het culturele landschap in Hoboken en omliggende districten en gemeenten en brachten de aanwezige spelers in kaart.

Dat leidde ertoe dat we twee fundamentele pijlers definieerden waarop we de werking van het Gravenhof willen uitbouwen:

- we gaan volop voor lokale verankering. We willen in de eerste plaats een centrum van en voor de Hobokenaar zijn. In alles wat we doen streven we er naar om de samenstelling van de lokale gemeenschap zoveel mogelijk te weerspiegelen.

- we kiezen resoluut voor kinderen en jongeren en we benaderen hen vanuit alle contexten: individueel, in groepsverband met hun ‘peers’ (vrienden, verenigingen, …), met hun ouders en grootouders, met de school, …

We willen deze visie overigens uitrollen binnen het hele Hobokense cultuur- en vrijetijdsbeleid en we bekijken de volgende maanden hoe we dit samen met de lokale partners kunnen waarmaken.

We stelden ons de vraag wat we voor ons publiek willen betekenen en we formuleerden een aantal waarden die we willen belichamen: we willen onze bezoekers inspireren en versterken, we willen bereikbaar en nabij zijn en vertrouwen uitstralen, we willen het samen creatief zijn stimuleren.

Is dit innovatief? Ja, dat is het zeker. We staan immers voor een heuse focusshift. Cultuur- en gemeenschapscentra trekken vaak de kaart van het aanbod. Dat is overigens perfect legitiem: er was sinds de jaren 1970 nood aan ‘neutrale’ cultuurhuizen in Vlaanderen om het aanwezige aanbod evenwichtig te spreiden en de podia van de cultuur- en gemeenschapscentra speelden een belangrijke rol in dat verhaal. Die cultuurspreidingsopdracht was dan ook jarenlang verankerd in decreten en uitvoeringsbesluiten.

Maar de samenleving verandert voortdurend. De manier waarop mensen aanbod ontdekken, waaraan ze participeren en hoe, de momenten waarop ze aanbod zoeken, … alles verandert en die constante verandering plaatst ons voor grote uitdagingen.

Ook in Hoboken zien we cultuurspreiding en het stimuleren van ontmoeting en participatie als onze belangrijkste opdrachten. Maar eerder dan te vertrekken vanuit een aanbod (waarvoor publiek dient gezocht), vertrekken we vanuit een doelgroep (waarvoor we gepast aanbod zoeken). We focussen ons op kinderen en jongeren en - heel belangrijk - op het volledige netwerk errond.

Dat doen we door concepten aan te bieden die aangepast zijn aan die doelgroep, door aanbod te clusteren en attractief te maken voor een specifiek doelpubliek: gezinnen, tieners, jonge kinderen, … We willen er staan op momenten dat het telt (woensdagmiddag, weekenddagen, schoolvakanties, …) en een programma bieden waaraan je naar eigen interesse kan participeren: wil je kort iets meepikken of blijf je de hele middag, hou je het graag goedkoop of wil je de ‘full wax’, kom je alleen of met je hele gezin, grootouders inbegrepen … het kan allemaal!

We willen ook sterk inzetten op educatie en talentontplooiing. We werken vraaggericht en maatwerk is daarbij belangrijk, net als het laten van open (= niet vooraf ingevulde) programmaruimte: we willen onze gebruikers mee laten kiezen wat ze in het Gravenhof willen doen. We willen co-creatie stimuleren. Als we bijvoorbeeld vorming of workshops aanbieden, dan streven we zoveel mogelijk naar een tastbaar resultaat (een toonmoment, een gezamenlijk werk, een traject met een duidelijk doel, …) en naar kruisbestuiving tussen diverse disciplines.

Bovendien kiezen we heel bewust voor de artistieke lijnen die we uitzetten: we focussen op circus, straat- en locatietheater, op muziek en podiumkunsten maar ook op beeldende kunst, bewegend beeld en digitale creaties. Die lijnen trekken we door in het aanbod dat we zelf brengen én in de ondersteuning van kunst- en cultuurcreatie van anderen.

‘Allemaal goed en wel’ denkt u allicht, maar u wil natuurlijk weten hoe we dat concreet gaan aanpakken. Volgt u even mee!?

Een mooi voorbeeld van hoe we onze missie nu al invullen, zijn de kinderfeesten: een laagdrempelig en toegankelijk locatieproject dat kwaliteit wil brengen en waaraan iedereen naar eigen voorkeur kan participeren. Die lijn willen we doortrekken in het Gravenhof met Louisaland. Op 8 zondagen bieden we een programma waaraan je met je hele gezin kan deelnemen en dat film, circus, theater, muziek maar ook kunsten kan bevatten. Daarnaast programmeren we ook nog podiumaanbod voor volwassenen. Dat kan muziek, theater, comedy, woord, … zijn. 

Het spreekt voor zich dat een huis dat resoluut kiest voor gezinnen, kinderen en jongeren veel aandacht besteedt aan de kleuter-, lagere en middelbare scholen, voor wie de afstand naar geschikt aanbod vaak toch nog groot blijkt te zijn. Onze infrastructuur is ideaal voor schoolvoorstellingen. Ook hier is vraaggericht maatwerk belangrijk.

Cultuurcentra zetten vaker dan vroeger in op bewegend beeld, bijvoorbeeld door film te programmeren. Wij willen echter ook actief zijn op vlak van creatie. De voorbije jaren hebben we al enkele hele mooie resultaten neergezet: denk aan onze kortfilm Fistful of memories, een aantal non-fictie filmpjes rond jongeren en verkiezingen of heel recent aan ons Hoboken 2660-project met Axl Peleman en Bilal Aazzouti. Die lijn zetten we de komende jaren verder door nieuwe projecten uit te voeren of te ondersteunen.

We stimuleren kinderen en jongeren om hun talenten te ontwikkelen door hen te ondersteunen in het opzetten en uitvoeren van projecten zoals Talent 2660 en door het aanbieden van vorming en workshops onder de werktitel ‘Jonge leeuwen’. Dat kunnen heel uiteenlopende trajecten zijn zoals bijvoorbeeld kledij maken, rap en beats, slam poetry, digitale media, software programmeren, een kunstwerk lassen, filmen met je telefoon, film monteren, … Belangrijk is dat we voldoende witruimte laten zodat jongeren kansen krijgen om mee te bepalen wat ze willen doen. Ook het stimuleren van beweging zit in onze focus, dus bijvoorbeeld dans en urban sports passen in dit verhaal.

Labo 2660 mikt dan weer meer op volwassenen, maar net zoals bij Jonge leeuwen ligt de focus op zelfontwikkeling en op hoe je op een intelligente manier kan deelnemen aan de complexe samenlevingsvorm die een stad is. Dat kan door het stimuleren van debat en het uitwisselen van ideeën maar ook door workshops, bijvoorbeeld 3D-printen, een repaircafé, upcycling, infosessies over stadstuinieren of andere duurzame ideeën of projecten.

Intussen blijven we inzetten op locatieprojecten en omgevingsgericht werken, net omdat het onze missie onderschrijft. We organiseren 4 edities van Camping Louisa en 2 kinderfeesten. Ook de Japanse week (met Nello en Patrasche centraal) wordt hernomen en met Kerst in Hoboken en Vlaanderen feest zijn we in het straatbeeld aanwezig.

Specifiek voor kinderen en gezinnen organiseren we opnieuw de ‘Bij de buren’-picknick, een sinterklaasvoorstelling. Voor volwassenen muziekliefhebbers organiseren we een nieuwe blues kroegentocht. Ook de liefhebbers van klassiek blijven aan bod komen maar we bekijken hoe we dit in het verlengde van onze missie kunnen brengen (vb meer richten op kinderen en gezinnen). Ook voor senioren blijven we een viertal specifieke middagvoorstellingen voorzien.

En natuurlijk strijkt ook Ten Zuiden van ’t Zuid weer neer in Hoboken, met de typische ingrediënten: een groot symfonisch orkest (Casco Phil) en enkele lokale, al of niet klassiek geschoolde zangers, zangeressen en muzikanten.

Het rijke lokale erfgoed zetten we in de kijker op open monumentendag en erfgoeddag maar dat is natuurlijk niet alles: in 2016 zetten we de wonderbaarlijke ontstaansgeschiedenis van de Hobokense polder uitgebreid in de kijker. We blijven lokale kunstenaars de mogelijkheid bieden om te exposeren in het UiThuis en we zetten ook in op projecten in samenwerking met de lokale academies en andere partners in het kader van ‘Hoboken Kunstencampus’.

Voor de bibliotheek wordt 2016 een belangrijk jaar. De cultuur- en jeugddienst vertrekt maar een afscheid wordt het natuurlijk niet. Bovendien doet met het Huis van het Kind ook een nieuwe partner zijn intrede in het gebouw van de bibliotheek. Kinderen en gezinnen, onze missie, weet u nog? We willen hier een sterk verhaal van maken en kijken hoe we dit nieuwe huis in de markt zetten.

Eind 2015 opende een Webpunt in de bibliotheek. In een webpunt leer je hoe je een computer of tablet (beter) kan gebruiken. Dat kan via individuele begeleiding of via cursussen op maat voor groepen. Dat aanbod willen we verder ontwikkelen en afstemmen op senioren maar ook, bijvoorbeeld, op moeders met jonge kinderen. En natuurlijk zijn scholen een erg belangrijke partner voor een bibliotheek. Ook die samenwerking willen we verder uitbreiden en versterken.

Het district onderschrijft onze ambities en draagt vanuit het cultuur- en jeugdbeleid fundamenteel bij aan het realiseren van deze visie. Zo brengt het district meer dan € 110.000 aan werkingsmiddelen onder in de vzw lokaal cultuurbeleid op basis van duidelijke afspraken.

We gaan intensieve samenwerking aan met partners die onze visie en missie genegen zijn, zoals Formaat, Dot.Kom (Webpunt), het Huis van het Kind, de lokale academies, alle kleuter-, lagere en middelbare scholen, jeugd- en cultuurverenigingen, …

Want het Gravenhof, dat moet je mee maken!

Werkingsverslag 2014 - Advies

Aanleiding

Het advies wordt uitgebracht op vraag van het district.

Motivatie

Het bestuur van de Cultuurraad heeft dit werkingsverslag ontvangen op. Zoals steeds bereikte het ons vrij laat. Voorliggend advies is dan ook het resultaat van digitale bevraging.
Het werkingsverslag werd getoetst aan het actieplan 2014.
Op basis van die toetsing dienen we het volgende advies in.

Advies

De cultuurraad verleent gunstig advies, maar dringt er voor de elfenzeventigste keer op aan dat de termijnen van het werkkader worden gerespecteerd of ten minste worden nagestreefd.

Er moet steeds op een drafje gewerkt worden. Nochtans kan het lokale cultuurbeleid alleen maar baat hebben bij goed onderbouwde adviezen. Die veronderstellen onderling overleg en eventueel bevraging van deskundigen. Dat kost tijd. En daar ontbreekt het keer op keer aan. De huidige werkwijze reduceert de vraag om advies tot een pure formaliteit, waarbij de indruk wordt gewekt dat de inhoud van het uitgebrachte advies er toch niet toe doet.

Besluit

De cultuurraad verleent gunstig advies, maar vraagt nogmaals respect voor zijn werking.

BIJLAGE: Werkingsverslag 2014

2014 was een goedgevulde en appetijtelijke cultuurschotel, die we serveerden onder twee grote koepelcampagnes: Hoboken Zomert en Hoboken Wintert. We blikken daar, in min of meer chronologische volgorde, graag even op terug.

Na Met nog een geeuw op steen en Cicatrizado: gelittekend ondersteunde het district ook Schaduwen, het derde deel van dit poëziedrieluik. 231 bezoekers woonden dit evenement bij.

In 1964 ondertekende België migratieverdragen met Marokko en Turkije en in 2014 stonden we daar in Hoboken uitgebreid bij stil. We startten met een plechtigheid waarop afgevaardigden van alle betrokken gemeenschappen present waren. Op Erfgoeddag presenteerden we samen met de Academie Hoboken Beeldende Kunsten de tentoonstelling l’Art sur l’eau in het UiThuis en in de moskee van Moretusburg, de oudste moskee in Vlaanderen. In maart draaiden we beelden voor een kortfilm die uiteindelijk Fistful of memories zou heten. Het verhaal in een notendop: Omar, een jonge beloftevolle bokser, gaat voor een schoolopdracht rond 50 jaar migratie op zoek naar zijn roots. Het verhaal speelt zich af in Hoboken en is fictief, maar het is doorweven met op waarheid gebaseerde feiten. We zochten jonge Hobokenaars voor de belangrijkste rollen en we omringden hen met een team van professionals. En we zijn maar wat fier op het resultaat! We toonden de film in avant-première op Erfgoeddag en op 29 mei volgde de première in de Antwerpse UGC-cinema voor ruim 350 mensen. Er volgden vertoningen in het MAS tijdens de Nacht van de Musea en in De Roma. Bovendien is Fistful of memories geselecteerd als good practice tijdens Eurocities in Straatsburg. En het traject loopt ook vandaag nog verder in cultuurcentra en organisaties in Antwerpen en daarbuiten.

Fameus organiseerde de Week van de amateurkunsten in 2014 onder het thema ‘De Groote Kunsten’ en als opener koos Fameus voor een mooie nocturne in Fort 8.

Sinds lang besteedt het district bijzondere aandacht aan het bekende verhaal van Nello en Patrasche. De voorbije jaren verlegden we de focus enigszins: het verhaal blijft centraal staan, maar we zoomen ook in op wat het teweeg brengt in Japan, waar het boek en de verfilmingen erg populair zijn. Zo laten we Hoboken kennismaken met de Japanse cultuur tijdens de Japanse week, met onder meer een typische theeceremonie. En tijdens het slotevenement leidde de ambassadeur van Japan ons in een ritueel dat Kagami Biraki heet en dat geluk wil afdwingen.

Naar aanleiding van de verkiezingen van 25 mei stuurden we twee jonge Hobokenaars op pad, gewapend met een camera en een microfoon. Ze stelden aan zes lokale politici vragen over de aandacht voor jongeren in hun partijprogramma’s en ze interviewden jongeren over hetzelfde thema. We plaatsten de videoreportage op YouTube en intussen is ze meer dan 13 000 keer bekeken. We organiseerden een debatmiddag met lokale politici en een aantal secundaire scholen gebruikten de reportage in hun lessenpakket.

De tweede editie van Ten zuiden van ’t Zuid op zaterdag 31 mei kon zo’n 1 200 toeschouwers bekoren. Een dag later organiseerden we op hetzelfde podium Hoboken Musiceert: leerlingen van de Academie Hoboken Muziek-Woord gaven er het beste van zichzelf en de lokale concertband De Scheldezonen zorgde voor een stevige afsluiter. We telden zo’n vijfhonderd aanwezigen op zondag.

We organiseerden opnieuw drie kinderfeesten in mei en juni en de hele zomer stond in het teken van 100 % Jong met gericht aanbod voor kinderen en tieners in park Sorghvliedt. En op het Constant Meunierplein trokken we opnieuw een sportarena op.

Augustus voelde soms aan als herfst, maar toch trokken de vier edities van Camping Louisa respectievelijk 415, 750, 750 en 640 bezoekers aan. Samen met de eerste editie van Shiftrock en Vlaanderen Feest! zorgde dit voor een zomer waar muziek in zat.

Het jaarmarktweekend blijft een belangrijk ijkpunt in het Hobokense sociaal-culturele leven. De keuze voor een tweedaags evenement (op zondag en maandag) levert een meer gebalde formule op die blijkbaar in de smaak valt.

In samenwerking met de Academie Hoboken Beeldende Kunsten brachten we een aantal minimusea (kleine kijkdoosachtige kunstwerkjes) naar lokale winkelpanden. Het Middelheimmuseum gaf aan het district twee beelden uit haar rijke collectie in bruikleen, die het begin vormen van een mooie beeldentuin in park Broydenborg. We koppelden er een informatief luik aan door meer duiding te geven bij de werken en bij de respectievelijke kunstenaars.

Eind november organiseerden we met Tournee Musicale voor het eerst een muziekkroegentocht in centrum Hoboken. In zeven deelnemende cafés speelden jazz- en bluesbands voor zo’n 420 muziekliefhebbers. Heel geslaagd voor een eerste editie!

We sloten het jaar af met een mooi feest: Kerst in Hoboken was een succes! Deze avondlijke kerstmarkt trok in 2013 ongeveer zeshonderd bezoekers, in 2014 waren dat er minstens vierhonderd meer. Ook de begeleidende miniatuur kerststallententoonstelling kon op veel interesse rekenen.

Het hele jaar door

Zoals aangekondigd, zetten we in 2014 sterk in op school- en familievoorstellingen en educatieve projecten, met als een van de hoogtepunten Bad van Marie met Dienst bevolking in het districtshuis. We werken nu ook nauw samen met secundaire scholen en trachten een aanbod op maat (en op locatie) te brengen.

Ook met Club 64, het muziek-, film en theateraanbod in het UiThuis schreven we een mooi verhaal. Zo zorgde onder meer Leki voor een heel memorabel concert in onze gezellige club. Met geselecteerde namiddagvoorstellingen (film en theater) mikken we heel bewust op senioren. We organiseerden ook drie mooie concerten in lokale dienstencentra.

In het UiThuis brengen we het hele jaar door tentoonstellingen met werk van lokale kunstenaars en kunst-educatieve projecten. We trekken hier de kaart van lokale beeldende kunstenaars en wisselen af met meer informatieve concepten, zoals een expo rond het werk van illustrator Pieter Gaudesaboos of een tentoonstelling over de V-bombardementen op Hoboken. Ook heel fijn: De spelmozaiëk, een doe-tentoonstelling met volksspelen uit de hele wereld. Voor kinderen en tieners organiseerden we workshops kledij maken, dans en doe-het-zelf opnametechnieken voor (rap-)muziek.

In de bibliotheek fristen we de jeugdafdeling op. Eind 2014 startte een aannemer met de vervanging van het elektriciteitsnet en de verlichting in het hele gebouw, een klus die zou uitlopen tot begin

2015. Daarom beslisten we om de installatie van de zelfuitleen uit te stellen tot maart 2015. In het kader van het Taalpunt zetten we vooral in op samen lezen in groep voor niet Nederlandstaligen. Het leidde tot een traject rond digital storytelling waarbij de deelnemers letterlijk hun leven in beeld brengen.

Erfgoed

Uiteraard konden we in 2014 niet rond de herdenking van het begin van de Eerste Wereldoorlog. In Fort 8 presenteerde de Heemkundige Kring Hobuechen 1135 een soort filmische vertelling afgeleid van het boek Brieven aan mijn lief, geschreven door een van haar leden. Zes opvoeringen lokten samen 380 bezoekers. Ook de Fortengordel stond in het teken van de eerste wereldbrand en Het GenOOtschap-stuwgroep voor cultuur lanceerde een thematisch fietsparcours rond WOI.

Bovendien was het vorig jaar ook zeventig jaar geleden dat de eerste Duitse V-bommen op Antwerpen neervielen. In totaal trof een veertigtal van die tuigen het district Hoboken, met aanzienlijk menselijk leed als gevolg. Studenten van de lokale academie voor beeldende kunst ontwierpen twee keramische tegels die verwijzen naar deze dramatische gebeurtenissen. Die tegels plaatsten we op dertien significante plekken in Hoboken en we ontwikkelden een website en een brochure die bezoekers langsheen die dertien plekken leidt.

Tijdens Open Monumentendag focusten we op bouwkundig erfgoed dat recent een nieuwe bestemming kreeg. 370 mensen tekenden hier op in en bezochten onder andere een aantal kastelen in Hoboken, vaak voormalige hoven van plaisantie, die na een grondige restauratie een nieuw leven tegemoet gaan.

Over kastelen gesproken: de verbouwing van het Gravenhofkasteel zit op schema. Eind 2014 was de ruwbouw klaar en startte de aannemer met de interieurafwerking. De oplevering van een volledig afgewerkt gebouw, inclusief theatertechnieken en aanleg van de omringende buitenzone is voorzien voor het najaar van 2015. Op 19 mei huldigden we een opmerkelijke maquette van het nieuwe gebouw in: een waarheidsgetrouwe reproductie uitgevoerd in… Legoblokjes. Hoe het origineel eruit ziet, mag u eind 2015 zelf komen ontdekken.

Cultuurlaureaten Hoboken - advies

Cultuurraad Hoboken
2015-03-01

Inleiding

In de nasleep van "Hoboken viert 875" werd in 2011 voor het eerst de cultuurprijs "Ho Boke" uitgereikt door het district Hoboken aan Walter Frans van de Wijkgemeenschap Zwaantjes. Hij werd gehonoreerd voor zijn "Reizend Reuzenboek".

In 2012 ging de prijs naar de Academie voor Muziek en Woord. Zij stapten op muzikale en poëtische wijze mee in het jaarthema van de cultuurraad van 2011 "Het jaar van de kat".

In 2013 en 2014 werd de prijs niet uitgereikt.

Het actieplan voor 2015 maakt er geen melding van.

Er is nog één exemplaar van de trofee "Ho Boke", een beeldhouwwerkje van Raf Vergauwen, leraar aan de Hobokense kunstacademie, beschikbaar.

Wij verwijzen naar het advies van 27.11.2014 waarop geen reactie kwam.

Motivatie

Jaarlijks reikt het district sporttrofeeën uit aan Hobokense clubs en individuele sporters die zich op één of andere manier onderscheiden hebben in een bepaalde discipline. Deze werden vorige week woensdag uitgereikt. We citeren even het Nieuwsblad van 26-02-2015:

"Sportieve Hobokenaars waren woensdagavond present in kasteel Sorghvliedt. Daar huldigde het district alle sporters die het afgelopen jaar een bijzondere prestatie leverden in hun discipline. Maar liefst 53 sportlaureaten mochten een trofee in ontvangst nemen. Daarnaast werden er vijf grote trofeeën uitgereikt. Tussen de gehuldigde sportlui zaten er kampioenen van provinciaal, Belgisch en zelfs wereldniveau."

Ook de culturele verenigingen of individuele culturele actoren die een wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan het culturele leven in Hoboken verdienen een "trofee". Musici en acteurs 'trainen' ook, alleen noemen zij dat repeteren. De enige trofee die zij krijgen is het applaus van het publiek na een optreden of voorstelling. Erfgoedzorgers verzamelen materiële relicten en verhalen, bestuderen onze roots, trachten monumenten te ontsluiten voor het publiek en te onderhouden. Mediamakers promoten het district, kunstenaars verfraaien het een beetje...

Samen bereiken zij duizenden mensen. Moet hun prestatie dan onder doen voor die van onze sportlui die overigens terecht worden gevierd?

Wij willen in de nabije toekomst dit in de krant lezen:

Cultureel actieve Hobokenaars waren present in kasteel Sorghvliedt. Daar huldigde het district alle cultuurmakers die individueel of in groep het afgelopen jaar een bijzondere prestatie leverden in hun discipline. Maar liefst 50 laureaten mochten een trofee in ontvangst nemen. Daarnaast werden er zeven grote trofeeën uitgereikt in de categorieën theater, muziek, kunst, erfgoed, literatuur, educatie en media.

Advies

De cultuurraad dringt er bij het districtsbestuur nogmaals op aan de cultuurprijs van Hoboken opnieuw in te stellen, en uit te breiden. Elke cultuurvereniging die een activiteit ontplooit voor ons district verdient een pluim en een plaket. Net als bij sport kunnen verschillende categorieën onderscheiden worden naar discipline. Voor verschillende verenigingen zal zeer creatief moeten nagedacht worden, ik denk hierbij aan Ziekenzorg bvb. Maar dan nog kan gekeken worden naar de activiteiten. Er kunnen verenigingen zowel als individuele beoefenaars gehonoreerd worden....

Besluit

Wij hopen dat het bestuur gunstig gevolg geeft aan dit advies. Het bestuur van de cultuurraad verwacht een antwoord binnen de in het werkkader vooropgestelde termijn.